Â
Küçük bir erkek çocuk annesine sordu,- “Niçin aÄŸlıyorsun ?”
- “Çünkü ben kadınım” diye cevapladı annesi.- “Anlamadım !” dedi çocuk.Annesi çocuÄŸunu kucaklayıp,- “Ve hiç bir zaman da anlayamayacaksın!” dedi.Çocuk bu sefer babasına,- “Baba, annem niçin aÄŸlıyor ?” diye sordu.Babanın cevabı,
- “Bütün kadınlar sebebsiz aÄŸlayabilen yapıdadır” ÅŸeklinde oldu.
Küçük oÄŸlan büyüdü, yetiÅŸkin adam oldu, ve hala kadınların niçin aÄŸladıklarını keÅŸfedemedi.Nihayet öldükten sonra cennete gittiginde Allah’a sordu.- “Allahım !” dedi “Kadınlar niçin bu kadar kolay aÄŸlayabiliyorlar ?”
Allah dedi ki…
- “Ben kadınları özel yarattım!… Tüm yaÅŸamın ağırlığını taşıyabilecek kuvvette olmasına raÄŸmen baÅŸkalarına teselli verecek kadar yumuÅŸak omuzlar,doÄŸumun acısına olduÄŸu kadar doÄŸurdukları evlatlarının nankörlüğüne dayanabilecek iç kuvvetini verdim.
Başkalarının kuvvetinin kalmadığında devam edecek azmi, ailesinin hastalığında yorgunluğa papuç bıraktırmayacak kudreti verdim.Her türlü şart altında, ve hatta annelerini çok kötü incitselerde, çocuklarını sevmek duygusallığını verdim. Bu duygusallık her yaştaki çocuklarının yaralarını sarmalarına, sorunlarını dinleyip paylaşmalarına yardım ediyor.Kocalarını tüm kusurlarıyla sevmek kuvvetini verdim. Onları erkeğin kalbini korumaları için yarattım.Onlara iyi bir kocanın eşini asla incitmeyecegini fakat bazen destek ve kuvvetini deneyecek davranışlarda bulunacağını anlayacak duyarlı bir zeka verdim.
Tek zayıflık olarak kadınlara birer göz yaşı verdim.Tamamen kendilerinin sahip oldukları, ihtiyaçları olduÄŸunda kullanmak üzere… İnsanlık için bir gözyaşı…”